( و از آنان پيشوايانى قرار داديم كه با امر ما هدايت مىكردند ، [ شايستگى آنان به امامت ] به جهت صبر و شكيبايى [ در برابر ناگواريها ] و يقين به آيات ما بود ) . نتايج آياتى كه در اين مبحث مطرح شده است نتيجهء يكم - نظاره و تحقيق در بارهء آسمانها و نيروى بسيار عظيمى كه آنها را برپا داشته و جريان آفتاب و ماه و نظمى كه در اين كيهان بزرگ برقرار است ، مىتوانند علتى براى حصول يقين به ديدار پروردگار باشند . ( آيهء شماره 1 ) از اين جهان بينى صاف با ديدگان تيزبين ، يقين به ديدار خداوندى ، منطق خردمندان است . اگر درست بفهميم كه : در عالم عالم آفريدن به زين نتوان رقم كشيدن يقين خواهيم كرد كه : تا مايهء طبعها سرشتند ما را ورقى دگر نوشتند كار من و تو بدين درازى كوتاه كنم كه نيست بازى نظامى گنجوى مگر ايمان نياوردن كار آسانى است مگر گوش فروبستن از آهنگ بسيار موزون اين نظم بزرگ كارى است امكانپذير مگر سركوب كردن نغمه‌هاى اصيل وجدان كه با انگشتان نظم جهان نواخته مىشود ، با شوخىهاى « من نمىشنوم » « انشاء اللَّه كه بز بود » صورتپذير است آرى همهء اين تجاهلها و نمىبينمها و نمىشنومها امكان پذير است به شرط آنكه هرگز براى تماشا و نظاره و انديشه در بارهء اين كيهان سترگ سربلند نكنيم . نتيجهء دوم - آنان كه از تباه شدن در خيالات و پندارهاى بازيگرانهء ذهنى و غرق شدن در جهالتها خوددارى نموده و بمقام شامخ تقوى رسيده‌اند ، به آخرت يقين دارند . ( آيهء شمارهء 2 ) تقوى چيست تقوى يعنى صيانت ذات